• Overige vestigingen
  • Könst & Dunweg logo
  • Spierings & Dunweg logo
  • Van der Putten & Dunweg logo

Natuur, de verbindende factor

Toen ik drie jaar geleden voor Dunweg Uitvaartzorg ging werken, kon niet iedereen daar de logica van inzien. Met een bedenkelijke blik werd ik dan aangekeken of ik kreeg iets te horen als: “Maar jij schrijft toch van die leuke stukjes over de natuur? En dan ga je je nu bezighouden met de dood? Lekker gezellig…” Maar zelf zie ik het anders. Ik zie de natuur als een schakel. Als de verbindende factor tussen het leven en de dood.

Spiegel
De natuur is als een spiegel. Observeer haar maar eens met aandacht, tijdens het wandelen of misschien wel gewoon terwijl je uit het raam tuurt. Je ziet heel ons alledaagse leven erin terug: geboortes, sterfgevallen en alles ertussenin.

Een uitvaart? Zo dreef de dode meerkoet langs de vlonder: zwanenmeerkoet Zwanenmeerkoet - Gefladder.nl

Pijn en verdriet
Wanneer een kind zich bezeert, rent het vaak instinctief naar mama voor een kus en een knuffel. Zo werkt het ook nog steeds bij volwassenen. In tijden van verdriet, zoeken we zonder erbij na te denken de troostende omhelzing van mams. Van Moeder Natuur…

Rouw

Sprekende ogen.
Ze zijn moe, tonen verdriet.

De vrouw besluit een wandeling te maken, het is zulk mooi weer.
Terwijl haar gedachten alle kanten op dwalen, voelt ze een heerlijk verkoelend briesje langs haar gezicht. Maar ze voelt ook haar ogen branden. Ogen, die ondanks dat, toch nog met vreugde kunnen kijken naar de natuur. Naar de vogels, die vandaag allemaal al volop met de lente bezig lijken te zijn.

Zingend, achter elkaar aan kwetterend, takjes verzamelend. Het gefladder ziet er gezellig uit.
De vrouw staat even stil, geniet ervan, glimlacht en loopt verder. Zal ze gaan zitten? Daar, op dat bankje vol in de zon, met uitzicht over de polder?

Vanaf het bankje, genietend van de zonnestralen en de rust, tuurt de vrouw door het riet over het water. Opeens verschijnen twee zwanen voor haar ogen. Ze zijn prachtig, druk badderend en snuffelend aan elkaar. Als vanzelfsprekend vormen hun lange halzen samen een hart. Steeds weer.

De vermoeide ogen zien het. Zien ook hoe de zwanen zich vervolgens groot maken en het water van zich af wapperen. De druppels spetteren in ‘t rond en vangen de schittering van de zon. Het ziet er magisch uit.

Plotseling vraagt verdriet om voorrang.
En worden de zwanen troebel.

*   *   *

Marjori Hong
Marjori Hong - Dunweg Uitvaartzorg - Gefladder.nl - Foto: Paul Koene

Terug naar de natuur: Natuurbegraafplaats Geestmerloo

Onze overige vestigingen